درسنامه آموزشی عربی (2) یازدهم علوم انسانی

عَیِّنِ الْجُملَةَ الصَّحیحَةَ وَ غیَر الصَّحیحَةِ حَسَبَ الْحَقیقةِ.

1- اَلطَّباشیرُ مادَّةٌ بَیضاءُ أَوْ مُلَوَّنَةٌ یُکْتَبُ بِها عَلَی السَّبّورَةِ وَ مِثْلِها: ص
گچ ماده‌ای سفید یا رنگی است که با آن روی تخته سیاه و مانند آن نوشته می‌شود.

2- اَلْأَبکَمُ مَن لا یَستَطیعُ أَن یَتَکَلَّمَ، وَ مُؤَنَّثُهُ «بَکْماءُ:» ص
لال کسی است که نمی‌تواند صحبت کند و مؤنث آن بکماء است.

3- اَلْأَصَمُّ مَن لا یَستَطیعُ أَن یَریٰ، وَ مُؤَنَّثُهُ «صَمّاءُ» غ
کر کسی است که نمی‌تواند ببیند و مؤنث أن ضماء است.

4- اِرتِفاعُ حَرارَةِ الْجِسْمِ مِن عَلائِمِ الْمَرَضِ: ص
بالارفتن حرارت یا گرمای بدن از نشانه‌های بیماری است.

5- شَمُّ الْقِطِّ أَقویٰ مِنْ شَمِّ الْکَلْبِ: غ
حس بویایی گربه قوی‌تر از حس بویایی سگ است.

تَرْجِمِ الْجُمَلَ التّالیَةَ.

1- کُنْتُ أَکْتُبُ إجاباتی. جواب‌هایم را می‌نوشتم.

2- مَنْ یَکْتُبْ یَنْجَحْ: هر کس بنویسد، موفق می‌شود.

3- لا تَکْتُبْ عَلَی الشَّجَرِ: روی درخت ننویس.

4- کانوا یَکْتُبونَ رَسائِلَ. نامه‌هایی می‌نوشتند.

5- لَمْ یَکْتُبْ فیهِ شَیْئاً: در آن چیزی ننوشت (ننوشته است)

6- أَخَذْتُ کِتاباً رَأَیْتُهُ: کتابی را گرفتم که آن را دیده بودم. (دیدم)

7- یُکْتَبُ مَثَلٌ عَلَی الْجِدارِ: ضرب‌المثلی روی دیوار نوشته می‌شود.

8- قَدْ کُتِبَ عَلَی اللَّوْحِ: روی تخته نوشته شده است.

9- اُکْتُبْ بِخَطٍّ واضِحٍ: با خطی واضح بنویس.

10- سَأَکتُبُ لَکَ الْإجابَةَ: جواب را برایت خواهم نوشت.

11- لَنْ أَکْتُبَ جُملَةً: جمله‌ای نخواهم نوشت.

تَرْجِمِ الْیَةَ وَ الَْحادیثَ، ثُمَّ عَیِّنِ الْمَطلوبَ مِنکَ.

1- ﴿وَ لَا تَیْأَسُوا اللَّهِ إِنَّهُ لَا یَیْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْکَافِرُونَ﴾ یوسُف: 87
و از رحمت خدا نا امید نشوید، زیرا فقط قوم کافر از رحمت خدا ناامید می‌شوند.
اَلْجارَّ وَ الْمَجرورَ: مِنْ رَوْحِ

2- لَیْسَ الْحَلیمُ مَنْ عَجَزَ فَهَجَمَ، وَ إذا قَدَرَ انْتَقَمَ، إنَّمَا الْحَلیمُ مَنْ إذا قَدَرَ عَفا، وَ کانَ الْحِلْمُ غالِباً عَلیٰ کُلِّ أَمْرِهِ. اَلْإمامُ عَلیٌّ (ع)
بردبار کسی نیست که ناتوان شود پس هجوم آورد و هرگاه توانمند شود انتقام بگیرد. تنها بردبار کسی است که هرگاه توانمند شود ببخشد (درگذرد) و بردباری بر هرکارش غالب باشد.
اِسْمَ الْفِعْلِ النّاقِصِ: لَیْسَ / کانَ
خَبَرَهُ: مَنْ / غالِباً

3- مَنْ أَرادَ أن یَکونَ أَقوَی النّاسِ، فَلْیَتَوَکَّلْ عَلَی اللهِ. اَلإمامُ الْکاظِمُ (ع)
هرکس بخواهد قوی‌ترین مردم باشد باید به خدا توکل کند.
اِسْمَ التَّفضیلِ: أَقوَی

4- أَعظَمُ الْبَلاءِ انْقِطاعُ الرَّجاءِ. اَلْإمامُ عَلیٌّ (ع)
بزرگ‌ترین بلا قطع شدن امید و آرزوست .
اَلْمُبتَدَأَ: أَعظَمُ / اَلْخَبَرَ: انْقِطاعُ

5- مَنْ تَوکَّلَ عَلَی اللهِ ذَلَّتْ لَهُ الصِّعابُ. اَلْإمامُ عَلیٌّ (ع)
هرکس به خدا توکل کند سختی‌ها برایش خوار (آسان) می‌شوند.
نَوعَ الْفِعلِ: تَوکَّلَ، مفرد مذکر غائب
صیغَتَهُ: ذَلَّتْ، فعل ماضی، مفرد مؤنث غائب.

تَرْجِمِ الْجُمَلَ التّالیَةَ.

1- أُریدُ أَنْ أَکْتُبَ تَرجَمَةَ النَّصِّ مُستَعیناً بِالْمُعْجَمِ.
می‌خواهم که با کمک لغت نامه ترجمه‌ی متن را بنویسم.

2- نَصَحَ الْأُستاذُ طُلّابَهُ لِیَکْتُبوا بِخَطٍّ واضِحٍ.
استاد دانشجویانش را نصیحت کرد تا با خطی آشار بنویسند.

3- لَنْ أَکْتُبَ شَیْئاً عَلَی الْآثارِ التّاریخیَّةِ.
بر روی آثار تاریخی چیزی نخواهم نوشت.

4- سَأَکْتُبُ ذِکْرَیاتِ السَّفْرَةِ الْعِلْمیَّةِ.
خاطرات گردش علمی را خواهم نوشت.

5- کانَ زُمَلائی یَکْتُبونَ رَسائِلَ.
همکلاسی‌هایم نامه‌هایی می‌نوشتند.

عَیِّنِ اسْمَ الْأَفعالِ النّاقِصَةِ وَ خَبَرَها.

1- أَلا، لَیْسَ الظُّلْمُ باقیاً.
آگاه باشید، ظلم و ستم ماندگار نیست.
لَیْسَ: فعل ناقص
الظُّلْمُ: اسم فعل ناقص و مرفوع
باقیاً: خبر فعل ناقص و منصوب

2- یُصْبِحُ الْجَوُّ حارّاً غَداً.
فردا هوا گرم می‌شود.
یُصْبِحُ: فعل ناقص
الْجَوُّ: اسم فعل ناقص و مرفوع
حارّاً: خبر فعل ناقص و منصوب

3- کانَ الْجُنودُ واقِفینَ لِلْحِراسَةِ.
سربازان برای نگهبانی ایستاده بودند.
کانَ: فعل ناقص
الْجُنودُ: اسم فعل ناقص و مرفوع
واقِفینَ: خبر فعل ناقص و منصوب

4- صارَ الطّالِبُ عالِماً بَعْدَ تَخَرُّجِهِ مِنَ الْجامِعَةِ.
دانشجو بعد از دانش آموختگی‌اش از دانشگاه، دانا گردید.
صارَ: فعل ناقص
الطّالِبُ: اسم فعل ناقص و مرفوع
عالِماً: خبر فعل ناقص و منصوب

عَیِّنِ التَّرجَمَةَ الصَّحیحَةَ، وَ عَیِّنِ الْمَطْلوبَ مِنْکَ.

1- ﴿قَالَ رَبِّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ أَنْ أَسْأَلَکَ مَا لَیْسَ لِی بِهِ عِلْمٌ﴾ هود: 47
گفت: پروردگارا، من به تو ...
الف) ... پناه بردم که از تو چیزی بپرسم که به آن علم ندارم.
ب) ... پناه می‌برم که از تو چیزی بخواهم که به آن دانشی ندارم.

اَلِاسْمَ النَّکِرَةَ وَ الْفِعْلَ النّاقِصَ:
اَلِاسْمَ النَّکِرَةَ: عِلْمٌ
الْفِعْلَ النّاقِصَ: لَیْسَ

2- ﴿... وَ اسْأَلُوا اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّ اللَّهَ کَانَ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمًا﴾ اَلنِّساء: 32
الف) و از خدا بخشش او را بخواهید؛ زیرا خدا به هر چیزی داناست.
ب) و از فضل خدا سؤال کردند، قطعاً خدا به همه چیزها آگاه بود.

اَلِاسْمَ النَّکِرَةَ وَ الْفِعْلَ النّاقِصَ:
اَلِاسْمَ النَّکِرَةَ: شَیْءٍ عَلِیمًا
الْفِعْلَ النّاقِصَ: کَانَ

3- ﴿... یَوْمَ یَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ یَدَاهُ وَ یَقُولُ الْکَافِرُ یَا لَیْتَنِی کُنْتُ تُرَابًا﴾. اَلنَّبَأ: 40
روزی که ...
الف) ... آدمی آنچه را با دستانش پیش فرستاده است می‌نگرد و کافر می‌گوید: کاش من خاک بودم.
ب) ... مرد آنچه را با دستش تقدیم کرده است می‌نگرد و کافر می‌گوید: من همانند خاک شدم.

اَلْفِعْلَ الْمُضارِعَ، وَ الْفِعْلَ النّاقِصَ:
اَلْفِعْلَ الْمُضارِعَ: یَنْظُرُ / یَقُولُ
الْفِعْلَ النّاقِصَ: کُنْتُ

4- کُنْتُ ساکِتاً وَ ما قُلْتُ کَلِمَةً، لِأَنّی کُنْتُ لا أَعْرِفُ شَیْئاً عَنِ الْمَوضوعِ.
الف) ساکت شدم و کلمه‌ای نمی‌گویم؛ برای اینکه چیزی از موضوع نمی‌دانم.
ب) ساکت بودم و کلمه‌ای نگفتم؛ زیرا چیزی دربارۀ موضوع نمی‌دانستم.

اَلْمَفْعولَ، وَ الْجارَّ وَ الْمَجْرورَ:
اَلْمَفْعولَ: کَلِمَةً / شَیْئاً
الْجارَّ وَ الْمَجْرورَ: عَنِ الْمَوضوعِ

5- کانَ الشَّبابُ یَلْعَبونَ بِالْکُرَةِ عَلَی الشّاطِئِ وَ بَعْدَ اللَّعِبِ صاروا نَشیطینَ.
الف) جوانان در کنار ساحل با توپ بازی می‌کردند و پس از بازی با نشاط شدند.
ب) مردان در کنار ساحل توپ بازی کردند و بعد از بازی پر نشاط خوشحال هستند.

اَلْمَجْرورَ بِحَرْفِ الْجَرِّ، وَ الْمُضافَ إلَیْهِ:
اَلْمَجْرورَ بِحَرْفِ الْجَرِّ: کُرَةِ / الشّاطِئِ
الْمُضافَ إلَیْهِ: اللَّعِبِ

عَیِّنِ الْکَلِمَةَ الْمُناسِبَةَ لِلتَّوضیحِ.

1- یَسْتَعْمِلُهُ رُکّابُ الطّائِراتِ وَ السَّیّاراتِ لِسَلامَتِهِم. (حِزامُ الْأَمانِ / اَلْمَرمیٰ / اَلْجَوز)
مسافران هواپیماها و ماشین‌ها برای سلامتی‌شان آن را به کار می‌گیرند. (کمربند ایمنی / دروازه / گردو)

2- مَنْ یَرْسُمُ بِالْقَلَمِ أَشکالاً، أَوْ صُوَراً، أَوْ خُطوطاً. (اَلرَّسْمُ / اَلرَّسّامُ / اَلرُّسومُ)
کسی که به‌وسیله قلم شکل‌هایی، یا تصویرهایی، یا خطوطی می‌کشد. (نقاشی / شغل / سنت‌ها)

3- حالَةٌ مَرَضیَّةٌ تَرْتَفِعُ فیها حَرارَةُ الْجِسْمِ. (اَلْحَرْبُ / اَلْحَفْلَةُ / اَلْحُمّیٰ)
حالت بیمارگونه‌ای که در آن حرارت بدن بالا می‌رود. (جنگ / جشن / تب)

4- مَنْ یَشْتَغِلُ فی مِهْنَةٍ أَوْ صِناعَةٍ. (الَعْامِلُ / اَلْمَعْمَلُ / اَلْعَمیلُ)
کسی که در یک شغل یا صنعتی مشغول است. (کارگر / کارخانه / مزدور)

5- اَلْیَدانِ وَ الْقَدَمانِ وَ الرَّأسُ. (اَلْأَعاجیبُ / اَلْأَطْرافُ / اَلْجِذْعُ)
دو دست و دو پا و سرها. (شگفتی‌ها / چهار دست و پا / تنه)